Waar ben je naar op zoek?

Doorgegroeid naar locatiecoördinator

In 2007 begon Erika als vrijwilliger bij JP. ‘Ik vond hier de vrijheid om naar eigen inzicht te denken en handelen. Ik ben vervolgens doorgegroeid naar assistent-begeleider en daarna naar begeleider. Nu ben ik als locatiecoördinator
eindverantwoordelijk voor 3 locaties en stuur ik de medewerkers aan.’

De vrijheid en verantwoordelijkheid die Erika krijgt, geeft ze door aan haar team. ‘Als je hier werkt, ontkom je er niet aan naar jezelf te kijken. Je wordt vrijgelaten en je mag zijn wie je bent. Je mag zeggen wat je wilt zeggen en mag zelf oplossingen bedenken. Als locatiecoördinator vind ik het belangrijk dat iedereen de ruimte krijgt te zeggen wat er op het hart ligt. Je hoeft niet binnen bepaalde kaders te denken.’

 

Groeien als mens

Dat betekent dat er ook ruimte is voor feedback en reflectie. ‘Dat is nodig om een open sfeer te creëren. Nuttig feedback geven, is soms lastiger dan je zou denken. Maar het helpt ons wel verder. Je groeit ervan als mens.’

Oprechte belangstelling en echt contact maken is voor Erika het belangrijkst in haar werk. ‘Je kunt met elkaar over koetjes en kalfjes praten, maar dan maak je nog geen contact met elkaar. Laatst vertelde een bewoner bijvoorbeeld ineens een verhaal dat ik nog niet kende. Iets prikkelde haar, waardoor er een herinnering opkwam. Dat raakt me. Ik wist toen meer over haar dan een uur ervoor.’

Je ontkomt er niet aan naar jezelf te kijken

Samen in gesprek

‘Ik voel me bevoorrecht dat ik de ontwikkeling van mensen van dichtbij mag volgen en heb behoefte aan diepgang en intens contact. Als iemand ondersteuning nodig heeft, gaan we dan ook samen in gesprek. Wat kunnen we voor iemand betekenen? Welke oplossingen hebben we te bieden? Ik kan oprecht boos worden als hulp stagneert. We laten niemand op de drempel staan.’

Bekijk deze verhalen ook

Terug naar boven